İnsan hayatında en önemli unsurlardan biri…. Kısa ve 5 harften oluşuyor.
Günümüzde her alanda buna daha çok ihtiyaç duyuyoruz . Bunu da her zaman göstermek durumundayız. Hiç kimse birini ne nedenle olursa olsun yok sayamaz…
Hayatın her alanında birileri ile tartışabiliriz, aynı rengi sevmeyebiliriz, aynı yemeği yemeyebiliriz, aynı takımı tutmayabiliriz……
Bu aslında çok renklilik… Gayet normal. Kişi ya da kişilerin senin istediğin şekilde düşünmemesi, sevmemesine kızarak saygı sınırlarını aşma ve bunu çok çok ileri boyutlara taşıma….
Yani saygısızlık yapma. Hatta daha ileri boyutunda küçümseme, hakaret etme, küfür etme, darp etme…..
Mesela a takımı mağlup diye, b takımının oyuncusu ve takım taraftarına saydırma, kavga etme…
Aslında hepsi boş…..
Ya da bir kuralın yanlış olduğunu bildiğimiz halde ısrarla onu isteme. Bu konuda millet olarak spor dahil her konuda sınır tanımıyoruz….
Tabiki alacak ve çıkar elde edilince sonrası beni ilgilendirmez mantığı da saygısızlığın kralı olmuş olmuyor mu?
Öyle bir durumda mantık karşıdaki insanın durumu ise ne olursa olsun mu? Olmalı…
Bu yapıldığı ya da yaptığımız andan itibaren en başta saygısızlık, sonra kul hakkına girmiş olduğumuzu bilebilmek….
Kuralların geçerli olduğu ortamda çok iyi düşünüp, ona göre konuşma ve talepte bulunmamız gerekliliği çok basit aslında…..
Karşı tarafı küçük görme, aşağılama tarafına gitmişsek ve ona kılıf ta uydurmuşsak…..O zaman vebal daha da büyümüyor mu?
İsteklerimizi elde edemezsek…. Neden çirkinleşiyoruz…Sonra da 3 günlük dünya muhabbeti da niye sadece lafta kalıyor..
Evrensel dünyada belli kurallar nereye gidersen git değişmez. Buna her fert uymak zorundadır. Aksi halde toplumda düzen bozulur. Bu durumda da cezai müeyyideler kaçınılmaz olur. Hayat ya da birileri size o ceza tarafını gösteriverir… Uyanırsınız ama iş işten geçmiş olur.
Şunu asla unutmayalım… Hepimiz insanız. Et ve kemikten yapılmışız. Aslında farkımız da yok birbirimizden. Bulunduğumuz mevkiler de gelip geçici….
Hepinize İyi günler.
