Benim güzel ülkemde futbol antrenörlüğü oldukça zor bir meslek iken bazıları için ise oldukça kolay. Maalesef benim güzel ülkemde sıradan kahveden gelip bile yapılabilecek kadar kolaylaştı.
Kendimin de 25 yıldır futbol antrenörü olarak çalıştığım güzel Manisa’mda futbol antrenörlüğü ile ilgili tespitlerimi ve yanlışları onlarca kez yazdım.
Bu süreçte bana “Sana ne, ilgililerin sesi çıkmıyor, kötü olma, işine bak lütfen hocam. ”diyen arkadaşlarım oldu. Aslında doğru, Don Kişotluk yapmamak lazımdı.
Ben de yaklaşık 4 yıldır hiçbir şey yapmadan ve yazmadan izliyordum.
Ancak geçen hafta Manisa Fk-Eyüp maçından sonra Eyüpspor Teknik sorumlusu İbrahim Üzülmez hocamın isyanı da beni bu konu üzerine birkaç kelam etmeye itti…..
En başta işi resmi olarak en alttan en üste görev yapan antrenör arkadaşımızın kaybetmesini bekleyen ve etik kurallara uymayıp, arkadan film çeviren, yöneticilere telefon açan, açtıran antrenör arkadaşlarımızın da bilmesi gereken en önemli şeyin ayak kaydıranın da ayağı kayar ve kul razı olsa da Allah razı olmayacağı. Bu konuda İbrahim Üzülmez hocam ,aslında ülkemizin bir gerçeğini haykırıyor abimiz biraz daha bekleyecek diyordu..”.
Bunun dışında diploma ve kurs olayları ….
TFF özellikle antrenörlük diploması dağıtımı konusunda artık cömertliği bırakmalı. Önce iller genelinde bir yerel olarak ihtiyaç analizi yapmalı. Gerek olmayan illerde özellikle C antrenör kursu açmayı sınırlamalı.
Manisa’mızda da kulüp sayısı 130’lar civarında iken antrenör sayımızın 600’ye yakın olması…
Sayısal olarak artmak, belki rekabet ile ilişkilendirilebilir. Ancak, kulüp ya da çalışma alanı yaratılmadıkça diplomalar sadece lafta kalır.
Yine Manisa genelinde 1 kulübe için 5 antrenör. Yani şans 5’te bir....
Bunların 130 tanesi, varsayalım alt yapı ile 200 tanesi sözleşme yaptı.
Kalan 400 arkadaş ne olacak ??
Burada insani ve ahbap çavuş ilişkileri ile işini götüren götürecek….
TFF öncelikli olarak bu konuya çözüm bulmalı….Yoksa ülkemde şu kadar futbol antrenörüm var demekle hiçbir şey olmuyor, olmaz da..
Ya da diploma vermeye ve kurs açmaya devam edilecekse diplomaların çalışma alanlarını tekrar düzenlemeli, sürekli çalışmak isteyen antrenör arkadaşlara da bir yol açılmalı….
DİPLOMA KİRALAMAK….
Maalesef üzülerek ve sıkılarak bunu da tekrar yazmak istiyorum. Olması gerekenler maalesef olmuyor. Öncelikli olarak piyasada çalışmak isteyen arkadaşların çalışması ve ekmek yemesi gerekir tabikii.
Bu günlerde moda, hayalet antrenör. Manisa’da şahit olduğum ve bildiğim sayı azımsanmayacak kadar fazla…
Birileri sahaya çıkıyor, antrenörüm diyor ve rol kesiyor. Diğeri de sözleşmeyi yapıyor, parasını alıyor. Sahada ise bir kez dahi yok. Bu konuda yaptırımlar ve Türkiye genelinde de uygulamalar var.Tabiki yapmak istersen. Ancak, işler dönsün diye birileri kör, sağır ve dilsiz olmuş.
Kulüpler memnun, antrenör memnun, antrenör pozunda olamadan olanlar memnun….
Ancak 4 sezon önce Manisamızda da uygulanan saha komiseri ve hakemlerin raporlarına yazdığı antrenör var, yok uygulaması, bugün nasıl Türkiye’nin çeşitli illerinde uygulanıyorsa bizde de çok basit uygulanır. Bu konuda Manisa Askf ve Manisa Futbol il temsilciliğinin yetkisinde olan denetimi Manisa Tüfad ile işbirliği yaparak hayata en kısa sürede geçirilmesi ve bu haksız uygulamaya son verilmesi gerekli.
SONUÇ
Antrenörlükte mücadele şart ve sonuna kadar da mücadele etmek gerek. Ayak kaydırma, sadece sayısal artış, diploma kiralama, ya da hatır yapma, haksız rekabet…. gibi konular için ilgili birimler çok acil yaptırımlar getirmeli.
İşte tüm bu ve benzeri olayların yaşandığı ülkemizde futbol antrenörlüğünün durumu….
Aslında futbolun sadece futbol olmadığını en derin olarak biz antrenörler yaşıyoruz. Ülkemizde antrenörler pek çok sorunla mücadele de ediyor. İşler sadece sahada değil... Saha dışı sorunlar daha fazla ve ağır. Aslında saha dışındaki sorunlar çözülürse ülkemizde futbol antrenörlüğünün ve ülke futbolunun çok daha iyi yerlere geleceğinden eminim.
Sorunlar ve çözümler de aslında anlık değil, doğru doğru ve kalıcı, uygulamalar yapıldığında çok daha olumlu olacaktır.
Hoşça kalın.
